Natalia:)

Jezioro Hillier

Na wyspie Middle Island w archipelagu Recherche leżącym przy południowym brzegu Australii
znajduje się pasteloworóżowe jezioro. Wygląda ono jak odcisk olbrzymiej stopy na zielonej wykładzinie lasów eukaliptusowych, otoczony białym paskiem. Badania przeprowadzone w 1950 miały dać odpowiedź, skąd bierze się niezwykła barwa jeziora. Naukowcy spodziewali się znaleźć tam algi, jednak nie było po nich śladu. Do dziś nie znaleziono odpowiedzi na to pytanie. Uważa się, że różowy kolor wody bierze się od dużej zawartości soli w jeziorze. Jezioro ma 600 metrów średnicy i jest dość płytkie. Od Oceanu Indyjskiego oddziela je wąski pas zarośli i wydm. Na początku XX wieku z jeziora wydobywano sól, lecz bardzo szybko zaniechano tego procederu.

Phang Nga

Zatoka Phang Nga w Tajlandii to wyjątkowo piękne miejsce. Z jej lśniących, zielonkawych wód wyrastają wapienne skały, mające nierzadko kilkaset metrów wysokości. Wapień podziurawiony jest jaskiniami i tunelami, ściany niektórych z nich pokryte są rysunkami naskalnymi, przedstawiającymi ludzi i zwierzęta. Na wyspie Koh Pannyi w zatoce leży wioska rybacka zbudowana na palach. Nieco dalej na południe znajdują się płyty kamienne składające się z jakby uprasowanych muszli zwierząt morskich Ponieważ płyty wyglądają jak nagrobki, miejsce to zwane jest „Cmentarzyskiem Muszli”

Jezioro Asfaltowe

Jezioro znajduje się na wyspie Trynidad w Ameryce Środkowej. Jest to największy zbiornik smoły na świecie. Zajmuje powierzchnię 44 ha i ma 82 metry głębokości. Powstało ok. 50 milionów lat temu z rozkładających się szczątków żyjątek morskich. W wyniku procesu gnicia wytworzyły się węglowodory które przenikały przez skały na powierzchnię ziemi. Słońce spiekło je na skorupę, po której można chodzić. Jezioro jest w nieustannym ruchu – asfalt przesuwa się od środka zbiornika ku jego brzegom. W zagłębieniach pomiędzy spieczonymi płatami asfaltu gromadzi się woda deszczowa, która tworzy setki małych strumyków. Na skutek wydzielania się gazów, czasem od strony jeziora da się usłyszeć dziwaczny bulgot.

Pamukkale

Są to gorące źródła wypływające ze zbocza góry Cal Dagi w Anatolii w Turcji. Woda mająca temperaturę ok. 37 stopni Celsjusza niesie ze sobą rozpuszczone sole wapnia, które wytrącają się na zboczu góry, tworząc malownicze nacieki skalne w formie tarasów, w których gromadzi się woda termalna. Większość kaskad jest śnieżnobiała. W czasach starożytnych przybywali tu Rzymianie, by leczyć choroby skórne, krążenia oraz reumatyzm. Dziś Pamukkale również jest odwiedzane przez turystów, jednak do kąpieli przeznaczono tylko południową część basenów, ze względu na ochronę tego niezwykłego tworu natury.

Altiplano

Altiplano to andyjski płaskowyż położony w Boliwii i Peru. Znajdują się tu jeziora Titicaca, Poopó oraz wiele innych słonych zbiorników wodnych. Ciekawym tworem jest solnisko Salar de Uyuni. Jest to pozostałość po wyschniętym słonym jeziorze. Zajmuje powierzchnię 10 582 km², co czyni go największym solniskiem świata. Każdej zimy wypełnia się ono wodą deszczową, która wyparowując latem pozostawia warstwę soli grubą na 6 metrów. Na południowym krańcu Altiplano rosną jedynie kaktusy. Znajdujące się tam jeziora mają różną barwę – od ceglastoczerwonej przez zieloną i srebrzystą po turkusowe. Jest to uzależnione od minerałów zawartych w soli.

Old Faithful

Old Faithful

Znajdujący się w najstarszym na świecie parku narodowym Yellowstone, najsławniejszy gejzer świata jest nieprzerwanie aktywny od co najmniej 200 lat. Nazwa „Old Faithful” (dosł. „stary wierny”) została mu nadana przez ekspedycję w 1870 – wiąże się ona z tym, iż gejzer wybuchał w bardzo regularnych odstępach czasu. Dziś, na skutek trzęsień ziemi, Old Faithful nie wybucha już z taką dokładnością jak wtedy. Gejzer wyrzuca średnio 30 tys. litrów wody na wysokość ok. 40-45 metrów.
W Yellowstone można zobaczyć wiele innych gejzerów, a także wielkie połacie lasów, jeziora, gorące źródła oraz klify zbudowane ze szkła wulkanicznego zwanego obsydianem.

Bora-Bora
Wyspa na Oceanie Spokojnym – jest to atol wyrosły wokół stożka wulkanicznego. Pisarz James A. Michener nazwał ją „najpiękniejszą wyspą na świecie”. Pośrodku wyspy wznoszą się dwa wierzchołki skalne – są to pozostałości dawno wygasłego wulkanu, obecnie porośniętego lasem. Dookoła Bora-Bora rozpościera się turkusowa laguna, oddzielona od morza piaszczystą mierzeją. Wyspę opasa pierścień rafy koralowej upstrzony piaszczystymi wysepkami zwanymi „motus”.